Hayat bir hikaye,bizler birer kahraman... http://taskinlayik.blogcu.com Mon, 09 Nov 2009 19:49:48 +0200 http://taskinlayik.blogcu.com/eski-asklar_42112121.html http://taskinlayik.blogcu.com/eski-asklar_42112121.html Masanın bir tarafında kadın diğer tarafında adam oturuyordu,Kadın ağlıyordu ayrılmak ve gitmek istiyordu,Dakikalarca ağlayarak sorunlarını anlattı ve gidecekti kiAdam elini masaya vurdu önce,Sonra derin bir nefes aldı ve kadını kolundan tutup tekrar sandalyeye oturttu- Sen benimsin anlıyormusun. Hiçbir yere gidemezsin.Kadın ağlıyordu yaşlar yanaklarından süzülüp akıyordu ama içinden gülüyordu mutluyduSevilmediğini sanıyordu. Eğer sevmeseydi bırakırdı böyle düşünüyordu.Kadın itiraz etti adama şansını tekrar denemek emin olmak istiyordu-      Ben kararımı verdim bu şekilde olmuyor seninle mutlu değiliz ne olur sende kabul et artık-      Hayır kabul edemem. Sen benim canımdan bir parçasın. Annemden sonraki tek kadınımsın. Ya seninle yaşarım yada ölürüm. Gidersen ölürüm. Sen benim hayatımın anlamısın. Ebedi mutluluğumsun. Hiç bir yere gidemezsin. Seni benden başkası sevemez göremez dokunamaz…………Kadın artık emindi. Evet mutlu değildi belki. Belki adam onu mutlu edemiyordu sevgisini tam gösteremiyordu. Ama her şeyden önemlisi seviyordu ve sahipleniyordu. ...Eminim bu yazıyı okuyan bayanların bir çoğu içinden '' Ah nerdeeee!'' ''Var mıdır böylesi?''…. diyordur. Böylesi eski türk erkeklerinde kalmış maalesef. Artık böyle sevgiler olsa bile sahiplenme duygusu ölmüş. Aşklar okey oyunundaki gibi, bu el ahmettesin diğer elde mehmette. Kim kazanırsa… Ben seni hak etmedim umarım hak ettiğini bulursun deyip eli kaybediyorsun. Ne kadar acı ama gerçek.Hepimiz aşka ne kadar hasret kalmışız. Bunu evliler içinde söylüyorum sevgililer içinde. Birine sahibiz ama aşkı doyar... Tue, 21 Apr 2009 19:07:00 +0300 http://taskinlayik.blogcu.com/eski-fotograflar_42111891.html http://taskinlayik.blogcu.com/eski-fotograflar_42111891.html Yağmur hem gözlerinden yağıyor, hem de gökyüzünden.Ne yapacağını şaşırmıştı,burada yabancıydı.Gelir gelmez valizini ve çantasını kaptırmıştı. En çok üzüldüğü şeyde çantasındaki eski bir fotoğraftı. Ona bile sahip çıkamamıştı. Şimdi nasıl bulacaktı ki aradığını,daha çok hıçkırarak ağlamaya başladı.Hayalleri, anıları, umutları yağmurla beraber yok olmuştu. Oracıkta yorgunluk ve açlıktan uyuyup kaldı. gözlerini sıcak bir karakolda açtı, hemen kalktı.Komiser onun hareketlendiğini görünce döndü, kız şaşkınlık içinde: _ Fotoğraftaki adam, dedi.Komiser bir şey anlamamıştı, ama yine de sustu. Oda şaşkındı. Yıllar önce kaybettiği can arkadaşına nasıl benziyordu. _ Adın ne diye sordu. Kız : _ Çilem dedi.Komiser birden durdu: _ Nerelisin sen? dedi. Kız: _ Amasyalıyım , komiserim dedi. Komiser: _ Haydi anlat bakalım neler oldu?Neden buradasın dedi. Kız kısaca her şeyi anlattı.Komiser dinledikten sonra o akşam bulunan eşyaları getirtti.Kız tek ,tek baktı ama eski fotoğraf yoktu.Kız fotoğraf yok komiserim ben şimdi babamın eski dostunu nasıl bulurum dedi Eski fotoğraflar eski dostlar gibidir asla unutulmazlar.Komiser doğru dedi.Sen benim eski can dostumsun diye kıza sarıldı.... Tue, 21 Apr 2009 19:05:00 +0300 http://taskinlayik.blogcu.com/yasli-sevdalilar_42111731.html http://taskinlayik.blogcu.com/yasli-sevdalilar_42111731.html Sabahın erken saatiydi , işime gidiyordum.Başımı kaldırıp karşıya baktım,elele tutuşmuş iki yaşlı eş karşıya geçmeye çalışıyorlar. Ellerini öyle sıkı tutmuşlar ki sanki birbirlerinden ayrılmaktan çok korkuyor gibiydiler.Kimbilir yıllar önce ne tutkulu sevdaları vardı.Bir dilim ekmeği, bir yudum suyu nasıl paylaşmışlardı, hele sevinçlerini, üzüntülerini,acılarınıda; paylaşmadık neleri kalmıştı ki? Ellerinde bir poşet vardı, içinde ise üç, dört acı biber.Yavaşça yaklaşıp sordum:_ Dede,nine nereye böyle?Dede cevap verdi: _ Yemek yiyecez parkta, dedi.Bende hani ekmeğiniz,suyunuz,çayınız,balınız , böğreğiniz yok dedim.Yaşlı nine dönüp acı biberimizvar o yeter.Sen de bizdeki sevda var mı?Ne yapalım balı, böğreği dedi. Daha bir sıkı tutup dedenin elinden parka girdi.... Tue, 21 Apr 2009 19:03:00 +0300 http://taskinlayik.blogcu.com/hayat_42111481.html http://taskinlayik.blogcu.com/hayat_42111481.html Bir yerlere, birşeylere yetişme telaşı içindesiniz değilmi? Hiç vaktiniz yok dikte ettirilen değerler ''in''ler ''out''lar... Buna benzer bir odada, şanslıysanız gökyüzünü görebilen bir pencere ardında dostluğu klavyelerinde, yaşamı monitörlerinde arayanlar, size sesleniyorum! hangi tuş daha etkilidirki sıcacık bir gülüşten, yada hangi program verebilir bir ağaç gölgesinde uyumanın keyfini? Copy-paste yapabilirmisiniz dalgaların sahilde buluşmasını? İçinizi ısıtan günışığını gönderebilirmisiniz maille arkadaşınıza? Sevgiyi tuşlarlamı yazarsınız? Öpüşmek için hangi tuşlara basmak gerekir? Yada geridönüşüm kutusunda saklanabilirmi kaybolan zaman? Doğayı bilgisayarlarına döşeyenler, neden görmezsiniz bahçedeki akasyanın tomurcuklandığını ve ıslak toprak kokusu varmıdır dosyalarınızın arasında?koklamak, duymak, dokunmak yokmu yaşam skalanızda? Bilgi toplumu olduğunuzda, duygu toplumu olmanıza megabaytlarınızmı yetmiyor?UNUTMAYINKİ HAYAT ISKALAMAYA GELMEZ.... Tue, 21 Apr 2009 19:01:00 +0300 http://taskinlayik.blogcu.com/anzakli-omer-in-hikayesi_42111221.html http://taskinlayik.blogcu.com/anzakli-omer-in-hikayesi_42111221.html Türk olmanın nasıl bir şey olduğunu unutanlara hatırlatmak için, Türk olmanın tadına varmak için, lütfen okuyun. Bu hakiki hikayeyi aktaran, sayın Dr. Ömer Musoğlu 85 yaşındadır ve halen MODA/ İstanbul'da oturmaktadır. Anzaklı Ömerin Hikayesi 1957 Yılında İstanbul Tıp Fakültesi den mezun olup ihtisas yapmak üzere ABDye giden doktor Ömer Muşluoğlu, görev yaptığı hanede başından geçen çok enteresan bir hadiseyi şöyle anlatıyor: Amerika ya gittiğim ilk yıllar.. New Yorkda Medical Center Hospitalda görev almıştım. Fakat vazifem kan almak, kan vermek, serum takmak, elektrokardiyografi çekmek gibi işler.. Hastaya o kadar önem veriyorlar ki yeni doktorlar hemen direkt olarak hasta muayenesine, tedavisine verilmiyor .Diğer zamanlarda da laboratuarda çalışıyorum. Bir hastaya gittim. Yaşlıca bir adam, tahminen yetmiş beş yaşlarında.. -Kan vereceğim kolunuzu açar mısınız?" dedim. Adamcağız kanserdi ve aynı zamanda kansızdı.. Kolunu açtım, baktım pazusunda bir Türk bayrağı dövmesi var. Çok ilgimi çekti, kendisine sormadan edemedim: -Siz Türk müsünüz? -Kaşlarını yukarıya kaldırarak "hayır" manasına bir işaret yaptı. -Ama ben hala merak ediyorum. "Peki bu Kolunuzdaki Türk bayrağı nedir?" -Aldırma öylesine bir şey işte, dedi. Ben yine ısrarla: -Fakat benim için bu çok önemli, çünkü bu benim milletimin bayrağı, benim bayrağım... Bu söz üzerine gözlerini açtı. Derin derin yüzüme baktı ve mırıltı halinde sordu: -Siz Türk müsünüz? -Evet Türküm...." İhtiyar gözlerime tanıdık bir göz arıyor gibi baktı.. Anlatmaya başladı: "Yıl 1915. &C... Tue, 21 Apr 2009 18:56:00 +0300 http://taskinlayik.blogcu.com/orumcek-agi_42110971.html http://taskinlayik.blogcu.com/orumcek-agi_42110971.html Dünya hayatında hep kötülük işleyen bir adamı ölünce cehennem kapısında bir melek karşıladı. Melek adama şöyle seslendi: "Hayatta iken tek bir gün bile birisineiyilik yaptıysan buraya girmeyeceksin. " Günahkar adam uzun süre düşündükten sonra,bir keresinde ormanda gördüğü örümceği hatırladı. Balta girmemiş ormanda yürürken önüne bir örümcek ağı çıkmıştı. Adam ağı bozmamakve örümceği ezmemek için o gün yolunu değiştirmişti.Heyecan içinde o günü meleğe anlattı. Melek adama gülümsedi ve ardından elini şaklattı.Gökten bir örümcek ağı inmişti.Adam bu ağa tutunarak cennete girebilecekti. Adam neşe içinde ağa tırmanırken cehennemden bazıları dabu ağa tutunarak cennete gitmeye çalıştılar.Ama adam ağın o kadar çok insanı taşımayacağındankorkarak onları itmeye başladı.Tam o sırada ağ gerçekten koptu ve diğerleri ilebirlikte adam da cehenneme düştü."Yazık" dedi melek."Bencilliğin, hayatında işlediğin tek iyiyi de kötülüğe döndürdü.O insanlara şefkat gösterebilseydin eğer,ağın herkesi taşıyabileceğini de görecektin." ''YAŞAMIN ÖRÜMCEK AĞINI ÖREN İNSANIN KENDİSİ DEĞİLDİR.O, BU AĞDA SADECE BİR TELDİR VEBU AĞA YAPTIĞI KATKIYIASLINDA KENDİ YAŞAMINA YAPMAKTADIR..... ... Tue, 21 Apr 2009 18:49:00 +0300 http://taskinlayik.blogcu.com/70-yasinda-sevgiyi-anlayan-adam_42110651.html http://taskinlayik.blogcu.com/70-yasinda-sevgiyi-anlayan-adam_42110651.html Biri vardı sevdiğim. Eskilerde kalmış, küçük bir kar tanesi. Üst üste binmiş yüklerden arta kalan ufacık kül kedisi. Güzel miydi yoksa çirkin mi hatırlamıyorum şimdilik. Onca sene geçmiş mümkün değil ki hatırlayabilmek. Yaş olmuş yetmiş; hani derler ya iş bitmiş gerçekten de öyle. Vücudum yaşlandı, daha bir pörsüdü etlerim. Nerden aklıma geldi şimdi bilmiyorum. Adını hatırlıyorum sadece, adını unutmak mümkün olmadı ki hiç. O zamanlar deli dolu gençlik dediğimiz o kıymet bilmez halimle ne de çok üzmüştüm onu. İsmi Özümnaz idi. Özümnaz, ne de şendi... Can katabilirdi şimdiki aklım olsaydı benliğime. İlk aşkım değildi son aşkım da olamadı. Aralarda bir yerlerde sıkıştırılmış sevgiyi bulduğum ama bir iki sene içinde kaybettiğim o canan... Severdi ya beni, ben hayırsızdım. Aşk diye tuttururdu hep. 'Ben aşk istiyorum' şimdi hatırladıkça gülümsüyorum. Aşkı olmayan umutlarda arayan ben, asıl hakedene vermemiştim nedense. Ona defalarca demişimdir aşık değilim diye. Öyle mahsunlaşır, öyle üzülürdü. Severdi, her halinden belliydi. Severdi ya, bir de kaprisi olmasa belki dünyanın en iyi kadını idi benim için. Ondan ayrıldıktan sonra biriyle evlendim, hata mıydı yoksa değil miydi onu da kestiremiyorum şimdilik. Tek bildiğim bir kızım olduğu ve ona da Özümnaz ismini koyduğum. Unutulmaması adına ne varsa yaptım. Şimdi neden acaba birden heyecan sardı bedenimi. Bir an aklıma o geldi. Şimdi görünüşü de netleşti gözlerimde. O mahsun duruşunu severdim en çok. Kötü şeyleri yakıştıramadım hiç ona, zaten kötü bir huyu da yoktu. Bana düşkündü. Şimdilerde o da benim yaşımda olacaktı; ama yok o benden bir yaş büyüktü,eğer öld... Tue, 21 Apr 2009 18:44:00 +0300 http://taskinlayik.blogcu.com/dondurma-dolgulu-profiterol_28607991.html http://taskinlayik.blogcu.com/dondurma-dolgulu-profiterol_28607991.html Bana bak kızım dedim . soruyorum sana: İlk tanıdğın erkek kimdi senin? Baban.. evet !?!? yalan mı ?baban.. Sevdimi seni babalaaar (!) gibi ? Sevdi.. Sandın ki sevenler terketmeyecek dimi !! hııh sana ! Al gör işte! hele hele sevenlerin terkederken bıraktığı izleri..taşı böyle ömrünce ! ....Sonra ki erkek kim? komşu mukaddes teyzenin oğlu.. Naptı? oyuncak bebeğinin kafasını kopardı.. Sen naptın? Ağladın... Eeeeee.. pipisi amcalarına gümüş tepsiler içinde sunulan çocuk değil mi bu sonuçta..? Erkektir yapar tabi..denilir.. ......Büyüdün serpildin kim çıktı karşına? İlk aşkın.. Nerde )isede.. Noldu sonucunda? hatıra defterinin arasında, Kah platonik, kah kızgın kah kırgın Sesizce yaşandı gitti..bitti.. Sen ağladın.... O el salladı.. .....Geçtim..Belki başkaları çıktı karşına sonraları.. Babana benzemediği için hayal kırıklığına uğradın,ya da aynı babana benzediği için öldün kahrından.. Arttı iki büklümlüğün, aşka doyumsuzluğun, sevgiye susuzluğun cabası..sandın ki..erkekler hep böyle.. ..... ve soluk aldığını farketmeye ihtiyac duyduğun bir gün.. takındın "ben değerliyim" küpelerini (önemlidir bu cümle)takındınki duydukların incitmesin seni.. Gittin bir kafeye tarih temmuzun 24 ü.. ..söyledin ortaya dondurma dolgulu bir profiterol Ohh dedin..hayat bu.. Sonra daha ilk lokmayı atacakken ağzına simasını unuttuğun, sesini hatırlayamadığın kardeşinin de ne kadar çok sevdiği geldi bu tatlıyı aklına...İçinde bir yer sızladı inceden...Düğümlendi bo... Wed, 12 Nov 2008 22:04:00 +0200 http://taskinlayik.blogcu.com/ekim-gunlugu-nden_28607821.html http://taskinlayik.blogcu.com/ekim-gunlugu-nden_28607821.html Biliyor musun, İzmir'de kış gelmemek için inatlaşıyor ... Ekim ayındayız ve hala açıyor petunyalarım.. ... Kimbilir belki de.... ... Hani haziranın en güzel döneminde Yeşildi ya yaprakların rengi Hasreti dindirir, gurbettekilere omuz verirdi.... Sular daha bir mavi, Aşk daha bir kırmızdı ya hani... Hani, Yalanda olsa "seviyor" derdi her papatya; -sapınıda sayarsan :)- hani,umutsuzların gönlüne bal çalardı bir parça... Hani tüm bu büyünün ortasında, Sığmazdı ya içim içime ! Gülücüklerim taşardı da gamzelerimden (!) Sen bile tutamazdın ya fazlasını avuçlarından kayar giderdi ya ! hatırlar mısın... ... Kimbilir belki de bu yüzden.. ..... Ama biliyor musun ? İçimde mevsim kış şimdi.. Hani, sessizliğine çekilirken sen, Ne koyduysan valizine ben'den, Sanki bomboş kalmış içim.. ... Buz gibi duygularım en ufak çağrışımda unufak parçalanmakta... İnce ve sağnak bir yağmur süzülmekte yanağımdan.. Üstelik dokunan parmaklarında yok yüzümde.. Ve sanki, sensizliğin soğuğunda haziran büyüsünde donmuş tüm hatıralarım ..... Ve Gelsen.. güneşim olsan..... Eriyecek buzlarım biliyorum.. Kaldığımız yerden devam edecek hayat ! Sana söz veriyorum... .... Hem... Kimbilir belki de .... .... Kimbilir belki de.... Hani her sabah balkonda,yapraklarına "döktüğüm özlemim"i duyurabilmek için taa oraya..-sana- !! Hani gelsen de bir an evvel !! Mevsimsiz yağmurlarla sürüklenmesin diye bir kalp, oradan oraya !! Hani gelsen de kış o... Wed, 12 Nov 2008 22:03:00 +0200 http://taskinlayik.blogcu.com/kopru-cocuk-olmak_28607711.html http://taskinlayik.blogcu.com/kopru-cocuk-olmak_28607711.html Ben köprüydüm sadece...İletişim kurulacağı zaman hatırlanan..Siz her şeyi üç kişi yaşadınız işte !Önce sizi bir arada tutayım derken,Okeye dördüncüden girdim hep..Ve sadece bir kalemim bir defterim vardı ben büyürken..Bir de hep kimce sevildiğini meraklı gözlerle sorgulayan yüreğim..Ben mutluluklarıyla mutlu olduğum için insanların, Varsın köprü olayım, geçsinler üzerimden demeyi seçtim.. Bir tek gün şikayet etmedim..Sonra ayaklardan biri gitti..Köprünün üzerindeki korkulukları da alarak hem de..Köprü çıplak kaldı annesinin üstünde..Yük olduğunu hissetti..Kimi köprünün boynu büküklüğüne yandı..Kimi köprünün halinden çok,Köprüyü o hale getirenlerin cezasını vermenin peşine düştü..Belki diğer ayakta gitmek istedi ama üzerindeki ağırlık,Engel oldu ona..koşamadı..yetişemedi parçalarının ardından..Köprü kendisini tuverecek el bulamadığından üzgündü..amaçsız kaldı, görevsiz kaldı...Ağladı..Dağıldı..Bir bir yerinden düştü değer taşları..O köprüydü sonuçta,Evlat olsa babası ona da sahip çıkmazmıydı değil mi?Bencil biri olsa;İlle de beni böyle bırakamazsın diye terk edenlerin ardından koşmaz mıydı?Bir de üstüne üstlük zamanında sevgi ile taşıdığına,belki de yılan olmuştu şimdi..o yüzden sarılıyordu annesi..?ama olsun..üzülme annemen yılan değilim ki..?Biliyorum çokta yoruldun..Tükenmişl... Wed, 12 Nov 2008 22:01:00 +0200 http://taskinlayik.blogcu.com/adi-cocuk_28607541.html http://taskinlayik.blogcu.com/adi-cocuk_28607541.html Sonbaharın son zamanlarıydı sanki..6 yaşındaydı..Annesi ve babası Babaannesini ağırlıyorlardı-Yükleri ağırdı-Küçük cadı da dolaşmasın diye ayakaltında,1.kat balkonunda düş dünyası ile baş başa bırakılmıştı..Bir bir sıçrıyordu yıldızların arasında..Birbir tırmanıyordu..yukarıya..daha yukarıya...mutluydu..Sonra ani bir fren sesi ile Yuvarlanıverdi süpürgesinden..Yalpalayan kaba bir -adam-ın İndiğini gördü bir arabadan..Ve azıcıkta acelesi var gibi olan kibar bir amcaya,Arabasının penceresinden neden bağırdığını anlamaya çalıştı..Şaşkın bakışlarıyla izlemeye devam ederken olan biteni,Karanlık sokakta yaşam durmuştu..Çocuk anlayamadı...Kaba -adam- bağırdıkça Küçük şahitin küçücük gözleri daha da açılıyorduVe daha sıkı tutunuyordu balkon demirlerinin parmaklıklarınaHem neden ayşe teyzesi,ali amcasıAraladığı perdelerin ardından çıkıp tao -adam-a bağırmıyordu ki?O daha küçüktü ama,onların gücü yeterdi ??Neden amcanın yalvaran gözleri bir tek oun içine akıyordu???Neden??Yol kocamandı..-adam- kocaman...6 yaşındaki çocuğun gözleri kocaman..Aaammca....Anneee diye fısıldadı çocuk...?!?Babaaaa !? (Amcanın da acelesi vardı sanki..)Sonra bir hışımla arabasına döndü -adam- Küçük şahit sandı ki Vazgeçmişti iyi adam olmuştu -adam-Amcasına baktı hafif gülümseyerek..Tam da derin bir nefes almak üzereydi ki..Hiç tanımadığı amcasının gözlerinde korkunun resmini fa... Wed, 12 Nov 2008 21:00:00 +0200 http://taskinlayik.blogcu.com/ilik-sut_28607421.html http://taskinlayik.blogcu.com/ilik-sut_28607421.html Yıl kaçtı hatırlamıyorum..Belli ki çoook uzun zaman öncenin hikayesi bu, perdesi aralanan..Ama başrol oyuncalarını iyi hatırlıyor kalbim..Dün gibi aklımda..Her şey "ılık sütün varmı? ile başlamıştı hatırlar mısın bilmem...Seni ilk kez evden arayıp doğum gününü kutladığımda ağzımdan çıkıvericek kalbim sanmıştım..Beni sen gibi büyük seversin sanmıştım..Çok severim sanmıştım..Bu sefer sevilirim sanmıştım..............Öyle uzundu ki boyun..Öyle büyüktür kalbin sanmıştım..YANILMIŞTIM..Bir kaç zaman sonraydı sanırımKalp uyuşmazlığı vardı aramızda.Ve ben daha yolun çok başında anlatmaya çalışmıştım..Daha sıcağını bilemeden elim, gözlerim kaçar olmuştu senden..Ayrılmak istemiştim de defalarca kez hani,Beni kimselere yar etmeyeceğini söylemiştin...Sonra bir gün gittim..Ama anlamadın,Sevginin altında eziliyor gibiydim..Hıhhh...Acı bir gülümseme yayılıyor şimdilerde bunu hatırladıkça..Anlamayan benmişim meğer Benmişim meğer "abi ben de bu kızı tavlarım" iddiasına girdiğin..Ayrılmam senden demelerin, ayrılık kaybettireceği için itibarını(!) sanaBoşuna değilmiş bir Pazar günü kuyumcu aramaya çıkartmıştı seni......Sonra ağladın bir gün..Onu hatırlıyorum bir de...İstemeden oldu işte! Bitmesin yalvarırım..18 kasım bizim yeni başlagıcımız olsun dedin!Seni gerçekten sevdim dedin....Diline değil ama akan gözyaşına inanmayı öyle çok istedi ki içim..O an ağırlaşsa da hayatın akışı,oturduğumuz banktan dünyanın yüküyle kalkmış olsam da hani,Ağır gelse de bu aşk omzuma,Ağrısa da kalbim..Bu son şa... Wed, 12 Nov 2008 21:58:00 +0200 http://taskinlayik.blogcu.com/1-perdenin-sonu_28607221.html http://taskinlayik.blogcu.com/1-perdenin-sonu_28607221.html Hani bir adam vardı "evvel zaman içinde kaybolan"..Hani adına ağıtlar yakmıştı da İzmir, ardından.."Ekim günlüğü"nde, "onsuzluğun günlüğü"nde Ceydanın kaleminden hep umut dolu ama bir o kadar da kırgın dökülmştü sevgiler..Hani "çünkü sen" demişti de kalp, hani "cumbada kahvaltı"lar hazırlamıştı nazar boncukları ile birlikte..Ve "papatya tarlaları"nda seni seviyorum diye haykırmıştı Ceyda delice...Bildiniz mi?Hani gel-e-medikçe de Adam, "gecenin matemi"nde hüzünlenip, "üzülür insan" demiştik.."Bilmezsin sen" ile sitemler edip, kapılarını açtığım yüreğimde portresini çizmişti kalemim, aşkın..."Severken Adamı" kendimizden geçmiştik kalbimle..Mantık devre dışıydı...Kelebeğe haber salıp git ona yoldaş ol demiştik...Avuçlarımda biriktirdiğim sevgisi ile yüzümü yıkadığım nice sabah, "teklif"ine o bilmeden -hani bağıra bağıra- evet demiştik kalbimle...Hani ilk olarak "Adını Koyamadığım Şiir" ile İzmir ve benim onu nasıl beklediğimizi anlatmıştık..Anlatmıştık da...Bu kadar çağrıya ses vermeyincede Adam;Kalbim,Kalemim ve Ben, mantığımıza yeni sayıp kendimizi sonsöz seçmiştik "unutulur unutulur "u...---İşte bu sabah,Işın Hocamın "İzmirde Aşk" yazısını okuduktan hemen sonra kendisi ile sohbet ederken -azıcık da buruk- "ya ama Işın Abi, ben onun geleceğini biliyorum..Tabi geldiği vakit umarım senin yazında resmettiğin hali ile elimde çocuğum ya da torunlarım ile dolaşırken olmaz tabi" diye buruk bir tebessüm ışığında, sessizce dua ettiğim bir zamanın, akrep ve yelkovanın birbirini kovaladığı birkaç anlık bekleyişinden sonra...**** "Aşk" geldi arkadaşlar ***Evet !!Bug&uu... Wed, 12 Nov 2008 21:54:00 +0200 http://taskinlayik.blogcu.com/kisa-bir-ara_28607021.html http://taskinlayik.blogcu.com/kisa-bir-ara_28607021.html Geçen gece kulağımda müzik çalarım, baş ucumda kitap okuma lambasının zayıf ışığına bulanmış odamda yalnızken, eski güzel hayallerimi anmak, kalbimi elime alıp onunla konuşmak istedi canım...Nice zaman sonra yastığıma kıvrıldım, sıradaki şarkıyı tuttum içimden..Gözlerimin değdiği her yer siyah...Kalbimi buldum el yordamıyla..Tutundum..Biliyor musun melek..öyle çok acıdı ki canım anlatamam..Kanadı ellerim..Ağladım..Geçmedi..Gidenin giderken kopardığı öyle çok yara vardı ki içimde..Kocaman sivri tepeler battı parmaklarıma..Elim kanadıkça, her gidenden sonra girmesin diye bir daha kimsecikler, daha da yükselen duvarların gölgesi yansıdı odamın duvarımda...İçimdeki boşluğa düştüm..Çok korktum melek..Ağladım bir kez daha..kimsecikler duymadı sesimi..İçimi taşıdı gözyaşlarım....Kirpiklerimden aşağıya gri yollar çizildi -Ki- bembeyazdı benim yas'larım...Ah be melek..Herkes iyi olmama öyle çok alışmıştı ki, her seferinde herkes kendi kendime başarmamı bekledi benden...Belki de hata buydu...Ben de bu kez, duvarları yükseltmek yerine kırdım büsbütün ! Yerle bir ettim !! Gidenlerin giderken bıraktığı tüm sokakları talan ettim !!Eşkıya yaptım kendimi! Beni üzen herkese lanet ettim !! Ucube yaptım kendimi!! Kendimden nefret ettim!! Ceza verdim ard arda !!!!! Vurdum, kırdım, kızdım !!!!Ve son bir gayretle yastığıma ufaladım o aptal duvarları..Sonra birden bir şey elimi tuttu sımsıkı..!yattığım yerde iki büklüm kaldım melek.!..Nefes bile alamadım bir an düşün! Öyle bir ağrıydı ki bu..Sanki 7 cihanın 7 kafalı devi 7 bıçak sapladı sırtıma..Ve öyle sıkı tutuyordu ki kalbim elimi,sağ kolumun nasıl uyuştuğunu anlatamam sana..Kelimeler takıldı boğazıma..Söylemek istediklerim..söyleye... Wed, 12 Nov 2008 21:52:00 +0200 http://taskinlayik.blogcu.com/huznun-portresi_28606881.html http://taskinlayik.blogcu.com/huznun-portresi_28606881.html Bir gözümün görüp diğerinin görmeye vaktinin yetmediği denli kısa zaman aralığında bir balıkçı lokantasında karşılıklı oturup sohbet edebildiğimiz süre içerisinde acemi bir sinir ucu kıvrımının fırçasından hafızama kazınmasaydı resmimiz;rüya der uyanırdım senden..ama şimdi sorun ne bilmiyorum..ve gelmeni dilemekten çok daha zor senden gitmek..(yaşıyorum..)belki sen gerçekten o denli büyüktün işte;ve ben bunu ancak gelebildiğinde fark ettim;ya da olduğun kadardın sadece..seni gözümde fazla büyütmemdi şimdilerde içimdeki boşluğa neden..Dünyanın tüm yükünü omuzlarımda taşır gibi açıyorum akşamları evimin kapısını..(ne yazık ki yüreğine nasip olmadı)Ayakkabılarımı çıkarıyorum duvardan destek alarak..Küçücük kalıyorum sonra..Kaldığın gibi, sana duyduğum sevginin yanında..Çantam kayıyor kolumdan aşağıya...İçindeki eski bir defterin sararmış dizelerine gömülü sen'den bir ahh sesi ile irkilsem de, oralı olmuyorum..Arkama dönüp bakmıyorum bile!Çünkü canımın senden çok daha fazla yandığını anlayabilesin istiyorum!..(Sadece susuyorum..)Ve suskunluklarım,susamışlıklarım,Hani anlamasınlar diye daha bu sabah -her sabah ki gibi-, sevginin yeşilini sürdüğüm gözlerimden,dudaklarıma uzanan yollar boyu , hani o beceriksizce tuttuğum aşkın,-adını andığım için hala-içime batırdığı dikenleri yüzünden olduğu gibi,kanatıyor dudaklarımı..dudaklarım toprak..dudaklarım kurak.."dudaklarım lal"(*)ve dudaklarımda al güller ağlıyor şimdi..... Wed, 12 Nov 2008 21:50:00 +0200 http://taskinlayik.blogcu.com/iste-son-buse_28606651.html http://taskinlayik.blogcu.com/iste-son-buse_28606651.html öyle akıp gecmıstıkı zaman hiç bir şeyın farkında olmadan yasadılar askı, sevdayı, hasretı, ozlemıbır bırlerıne doya daya sarıla sarıla. gunler aylar yıllar gecmıstı. bır soluk gıbı yasadılar bu aşkı sonu yok sanıp kaptırmışlar kendılerinı. sürüklene sürüklene ne halde olduklarınınfarkında bıle degıldı. ne hastalık bunları ayıra bıldı ne en fırtınalı kavgalar daha cok ınatlasarıldılar. bu artık aşkı bile gecmıstı. ne yasıyorlardı bu iki aşık. oylemutlu oylemesut bır aşktı kı herkez imrenerek bakıyordu. artık cok yaslanmıslardı o tığ gibi delı kanlı selvı boylu yakısıklı artık yuruyemez olmus ne sac kalmıs ne diş kaybulmustu o yakısıklı adam. o al yanaklı bal dudaklı esmer guzelı kadın gıtmıs yerıne ıhtıyar tonton bır nıne gelmıs. ellerı ayakları tutmasada her fırsatta bırbırlerıne dokunmaya cabalıyorlar. o tıtrek ellerıyle bır bırlerıne dokunmak bıle onlar için bulunmaz bır nımettı. ne hastalıkalrı nede ecel akılarındaydı tek bır dusuncelerı var beraber bu dunyadan göç etmek. ellerını acıp su duayı aynı anda Rabbımden diledıler--- Rabbım senden tek dılegımzı aynı anda canımız al ne ben orada rahat olur neden o burda eger canımızı alıcaksan bizi ayırmadan al AMİNve artık vakıt geldı ıkısıde anlamıslardı ecel son demındeyken son buseıcın hareketlendıler dogrulmaya calıstılar olmustu cok yakınalrdı son buseyı vermıslerdı bırbırlerıne teşekkur ettıler--Rabbim cok tesekkur ederım dıye bıldılerve göz kapakları kapandı usul usul artık hayat durmustuve iki cansız bedende atan tek yurek durmustuve bu yııların solduramadı sevda bıtmıstı o son buseyle... elveda Güllünaz Öz ... Wed, 12 Nov 2008 21:47:00 +0200 http://taskinlayik.blogcu.com/yasandi-ve-bitti_28604221.html http://taskinlayik.blogcu.com/yasandi-ve-bitti_28604221.html herkezin ibretle baktıgı bır sevdaydı bu sevda sonu olmayan uzun bır sevda sankı leyla ıle sırın ferhat ıle aslı hıkayelerı hıc duyulmamıs gıbı herkez bu askı konusuyordu. oyle buyuk oyle yuksektıkı bu sevdayı anlatma dıl bıle yetmezdı. karar verdıler bu mutlulugu ımzada tamamlayacakalrdı. haklılardı 8 yıl doyadoya yasadıalr aşklarını artık yuva kurma zamanı gelmıstı. once aileler tanıstırıldı ıkı zıt aıle ne kız tarafı ne erkek tarafı bu ılıskıye sıcaktı. sımdıden deprem kıpırdamaları baslamsıtı. bır sekılde yuzuk takıldı 4 ay sonrada dugun yapımasına karar verdıler. 1ay 2 ay 3 ay derken dugune 1 ay kala hazırlıkar hızlandı ama 2 tarafın ailelirde cok yormustu bu ıkı sevenı isyana baslamıslardı bırbırlerını kusurlarını gormeye baslamslardı artık. sen neden boyle yaptın sen neden bana danısmadın uzayan bır suru neden dugun gunu geldı gelın evınde cıktı aılesıyle buruk bır veda yaptı cunku aıle halakırgındı baba zaten konusmuyotdu. salona gecıldı 2 tarafı naılesıde kustu. kımse mutlu degıldı. 2 sevgılı dusundu bız bır mutsuzlugamı ımza attık. bız bır dusmanlıgamı ımza attık. 2 seven surekl ııcınde keske demeye basladı--keske kararı ıyı dusunseydık--keske hıc buralara getırmeseydıkkeske... keske... keske.... sonu bellı olmayan keskelerdugun bıttı dagıldılar herkez evıne gıttı dugunde 1 ay gectı. ıkı sevgılı kavgaya basladı bırbırlerını yapkıalrı hep ters gelıyordu. halbukı onu hep yapıyorlardı ama farkında degılerdı evlenemden once korlerdı. kendı acıkalrını gormuyordı 2 ay getı 3 ay gectı zaman gectıkce sıddet geldı. kavga geldı buyuk tartısmalar geldı.geldi... geldi... geldi.. ve artık doyum noktasına geldi..karar verdıler bosanmaya artık cekemıyorlardı tahamüllerı kalmamsıtı. hemen bosanma davası acıldı ılk celsede bosandıalr hakım bıle sasırmıstı gecmıslerını duydugunda oyle co kseven delı gıbı asıklar nerdeydı de bu hala gelmsıtı.bunun tek nedenı askın gozunun her... Wed, 12 Nov 2008 21:26:00 +0200 http://taskinlayik.blogcu.com/vazgectim-yokluguna-dayanmaliyim_25578091.html http://taskinlayik.blogcu.com/vazgectim-yokluguna-dayanmaliyim_25578091.html Kelimelerin bittigi noktadayım artık..ne yapsam ne söylesem boş anlam veremiyorum mantıklı düşünemiyorum...yazıyorum sadece içimden geçenleri sana anlatamıyorum daha dogrusu ifade edemiyorum kendımı...ya beni anlamıyorsun yada anlamak istemıyorsun...yaptıkların bana yaşattıkların ya gerçekten çok seviyordun yada önemsemiyordun...şimdi ise aklım çok karışık....Bekle bekle bekle..sabır sabır sabır....sabır taşı çatladı artık ..Ben yoruldum artık her buldugum yerde seni kaybetmekten...şimdi ayrılık düşünceleri içindeyim..buna sebep sensin... ben ilgi bekledikçe sen kaçtın sanki benden yada bana öyle hissettirdin...ne kadar acı çekecegimi bilsemde...bitmeli artık..ayrılık kelimesi iliklerime işlesede bitmeli...Belki gururumu ayaklar altına aldım ama onur duvarımı yıktırmam sana...ne kadar zor olsada bendeki sevgin bitmeli...sonumuz zaten yok...Şimdi ise yine akşam oldu...hala gözlerimde yüreğimde aklımda sen varsın.. ben gerçekten sevdim seni...acılarla dolu bi geçmişim olsada sen unutturmuştun bana...bende hazırdım sana herşeyi unutturmaya...sen istemedin...oysa isteseydin şuan çok farklı olurdu... Ben bitirmek istemedim sen zorladın beni...ben kabullenmeye çalışıyorum artık..kendimi alıştırmak zorundayım...sensizlige alışmak zorundayım...buna mecburum..Unutma ben değil sen vazgeçtin benden... umudum herşeyim tükendi...Hoşçakal ilk ve son aşkım... hoşçakal... Betül Kara ... Sat, 04 Oct 2008 21:19:00 +0300 http://taskinlayik.blogcu.com/yalnizlik_25577991.html http://taskinlayik.blogcu.com/yalnizlik_25577991.html Ben bu aşkın adını koyamadım ÖMRÜM...Sen benim yürek sızım,sen benim imkansızım.Sensiz hayat ne kadar anlamsız...Hani " Alışmak sevmekten daha zor gelir." derler ya...Gerçekten seni sevmek değil de,sensizliğe alışmak,sensizliği yüreğime anlatmak o kadar zor ki...Ben bu ayrılığı kabullenemedim yüreğimin sahibi...Bu zamansız ayrılığın kalbimde açtığı yarayı hala kapatamadım.Ve ben sana yüreğimde kopan fırtınaları,aşkımın büyüklüğünü bir türlü anlatamadım.Sana ulaşabileceğim bütün kapıları kapattın artık.Bu aşktan ve senden bana geriye kalan tek şey sadece YALNIZLIK...İçimde ağlayan bir çocuk bıraktın yar.Bu acı bana senden yadigar.....Betül Kara... Sat, 04 Oct 2008 21:17:00 +0300 http://taskinlayik.blogcu.com/adi-cocuk_25577131.html http://taskinlayik.blogcu.com/adi-cocuk_25577131.html Sonbaharın son zamanlarıydı sanki..6 yaşındaydı..Annesi ve babası Babaannesini ağırlıyorlardı-Yükleri ağırdı-Küçük cadı da dolaşmasın diye ayakaltında,1.kat balkonunda düş dünyası ile baş başa bırakılmıştı..Bir bir sıçrıyordu yıldızların arasında..Birbir tırmanıyordu..yukarıya..daha yukarıya...mutluydu..Sonra ani bir fren sesi ile Yuvarlanıverdi süpürgesinden..Yalpalayan kaba bir -adam-ın İndiğini gördü bir arabadan..Ve azıcıkta acelesi var gibi olan kibar bir amcaya,Arabasının penceresinden neden bağırdığını anlamaya çalıştı..Şaşkın bakışlarıyla izlemeye devam ederken olan biteni,Karanlık sokakta yaşam durmuştu..Çocuk anlayamadı...Kaba -adam- bağırdıkça Küçük şahitin küçücük gözleri daha da açılıyorduVe daha sıkı tutunuyordu balkon demirlerinin parmaklıklarınaHem neden ayşe teyzesi,ali amcasıAraladığı perdelerin ardından çıkıp tao -adam-a bağırmıyordu ki?O daha küçüktü ama,onların gücü yeterdi ??Neden amcanın yalvaran gözleri bir tek oun içine akıyordu???Neden??Yol kocamandı..-adam- kocaman...6 yaşındaki çocuğun gözleri kocaman..Aaammca....Anneee diye fısıldadı çocuk...?!?Babaaaa !? (Amcanın da acelesi vardı sanki..)Sonra bir hışımla arabasına döndü -adam- Küçük şahit sandı ki Vazgeçmişti iyi adam olmuştu -adam-Amcasına baktı hafif gülümseyerek..Tam da derin bir nefes almak üzereydi ki..Hiç tanımadığı amcasının gözlerinde korkunun resmini fark etti..Kim asmıştı onlar... Sat, 04 Oct 2008 21:07:00 +0300